Skocz do treści

Instytut Biologii Ssaków Polskiej Akademii Nauk, Białowieża


Historia rodzaju Bison w Europie po ostatnim zlodowaceniu

Projekt nr NCN 2013/11/B/NZ8/00914 na lata 2014-2017

Kierownik projektu: Dr hab. Rafał Kowalczyk

Uczestnicy/wykonawcy projektu:

Dr hab. Małgorzata Tokarska (IBS PAN)

Emilia Hofman-Kamińska (IBS PAN)

Prof Herve Bocherens (Eberhard-Karls Universität Tübingen, Niemcy)

Prof. Alan Cooper (Australian Centre for Ancient DNA )

Opis projektu

Późny Plejstocen i wczesny Holocen były w Europie okresami dynamicznych zmian klimatycznych i środowiskowych oraz wymierania megafauny. Jedynymi dużymi gatunkami, które przetrwały aż do epoki Holocenu były należące do rodziny pustorogich: żubr Bison bonasus, oraz wymarłe: żubr stepowy Bison priscus oraz tur Bos primigenius.

Historia ewolucji pustorogich w Holarktyce była przedmiotem wielu badań, których rezultaty są nadal przedmiotem dyskusji. Badania morfologiczne pozwoliły na rozpoznanie kilka gatunków i podgatunków rodzaju Bison, jednak ich trafność jest często poddawana w wątpliwość. Historia ewolucyjna, rozprzestrzenienie i ekologia przedstawicieli rodzaju Bison w Europie poznana została dotąd fragmentarycznie.

Celami projektu są:
1) Identyfikacja genetyczna poszczególnych gatunków rodzaju Bison oraz odtworzenie zmienności genetycznej taksonów rodzaju Bison w okresie późnego Plejstocenu i Holocenu w Europie;
2) Rekonstrukcja związków filogenetycznych pomiędzy różnymi gatunkami rodzaju Bison;
3) Analiza zmian ich rozprzestrzenienia w odniesieniu do zmian warunków klimatycznych i środowiskowych;
4) Analiza nisz siedliskowych i zdolności adaptacji różnych gatunków do zmian środowiskowych.

© 2011 Instytut Biologii Ssaków PAN w Białowieży

Wróć do treści